Mijn eerste keer...

...dat ik aan marketing deed.

Marketing is, zoals je waarschijnlijk al weet, alles wat een bedrijf doet om de verkoop van een product te bevorderen.
De eerste keer dat ik dit deed weet ik nog als de dag van gisteren.

Het wordt winter en mama vertelt ons dat de paprika planten van ome Pieter weg moeten voor een nieuwe oogst. "Worden alle goede paprika's die er nu nog zijn dan zomaar weggegooid?" vraagt mijn oudste zus. "Ja, helaas wel." knikt mama. "Mogen wij die dan hebben?" vraag ik. "Nee, dat zijn er veel te veel, ik deel ze wel uit aan familie en vrienden, die willen ook paprika's." antwoord mama. "En wat als wij ze verkopen aan de weg?!" roept mijn andere zus. Mama denkt na, zo slecht is dat idee nog niet. "Ja dat vind ik wel goed, moet je even aan Pieter vragen."

Op een koude en herfstachtige zaterdag is het zo ver. Warm ingepakt en met een thermoskan met warme chocomelk zitten we (mijn zussen, mijn broertje en ik) achter ons zelfgemaakte 'winkeltje' voor ons huis, in een rustige tuinders straat. Een tafeltje met een paar stoeltjes, kisten met paprika's waar bordjes op zijn geplakt (7 voor 2 gulden), lege tasjes en een oud schatkistje waar onze centen in kunnen staan gereed. Het is zaterdag dus dat betekend dat er meer auto's en fietsers langskomen dan normaal vanwege de bekende bloemist in onze straat. Na een halfuur is het al meteen raak. Een bekende van een paar huizen verderop komt aanwandelen met haar kinderwagen. Ze vind het ontzettend leuk wat we doen en koopt gelijk 10 paprika's om in te vriezen. Al snel volgt een nieuwe klant. Een wat oudere dame was op weg naar de bloemist. Ze koopt 7 paprika's en geeft wat extra geld omdat het 'zo koud is'. Ons geluk kan niet op! We rennen naar papa die net in de tuin staat te werken en laten hem zien wat we al hebben. Al snel volgen meer klanten. Via via hebben ze gehoord dat ze op de Hazeldonk paprika's voor een goede prijs verkopen. We hebben er steeds meer lol in en veranderen wat prijzen. 2 + 1 gratis, 10 voor 2,50, een kist voor 15 gulden  , we bieden ranja aan, we zetten er muziek bij op, schilderen borden die we ophangen aan de bomen enkele meters voor ons huis. Oftewel, alles om meer klanten te trekken.
Het begint donker te worden, we ruimen alles op en mama bakt pannenkoeken. Tijdens het eten tellen we hoeveel we hebben verdient. 70 gulden is het resultaat! Ontzettend veel vinden we dat. Door elkaar roepen we wat we ervan aan kopen en wat voor bedankje Pieter krijgt. Een geslaagde dag was het zeker.

Paprika's verkopen langs de weg werd een traditie waar we ieder jaar naar uitkeken. Elk jaar maakte we nieuwe prijzen en bedachten we nieuwe acties. De eerste keer dat ik aan marketing deed weet ik nog als de dag van gisteren.