Posts tonen met het label Storytelling. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Storytelling. Alle posts tonen

maandag 12 maart 2012

Mijn eerste keer...

...McDonalds!

"Kijk daar, wat een hoge boom!" roept papa. Ik kijk naar buiten en roep dat ik niets zie. "Die gele!" roept hij nogmaals. Volgens mij is papa gek geworden, want die grote gele M op een paal is toch geen boom?? We gaan naar binnen en ik kijk mijn ogen uit. Mama zei dat we friet gingen eten maar dit is niet zomaar een friettent. Er zijn meerdere kassa's, je kunt ballonnen krijgen en pakketjes met speelgoedjes! Na lang nadenken roept mama dat ik op moet schieten met kiezen. Okee, ik kies zo'n doosje met speeltje, een hamburger, frietjes en cola. We gaan zitten en moeten wachten tot mama het eten komt brengen. Het doosje arriveert voor mijn neus. Snel maak ik hem open en tussen de friet en het doosje hamburger door pak ik als eerste mijn speeltje. Wat een teleurstelling, ik heb die lelijke Quasimodo en mijn zus heeft Esmeralda. Mama roept dat ik moet eten voor het koud wordt. Ik begin aan mijn frietjes, hmmm lekker. Papa maakt mijn doosje open waar mijn hamburger in zit en ik neem een eerste hap...smerig! Wat een vieze saus, het broodje smaakt naar karton en er zitten uien op! Mama zegt dat ik moet stoppen met zeuren en ik eet gehoorzaam mijn broodje op terwijl ik een vies gezicht trek. Nooit meer McDonalds voor mij.

Nu velen jaren later begint mijn maag al te knorren als ik aan McDonalds denk. Heerlijk! Een lekker Chicken Sensation of een wrap. Maar van die hamburgers blijf ik nog steeds af, als ik er alleen al aan denk proef ik die vieze karton smaak in mijn mond. Mijn eerste keer McDonalds was geen succes...

woensdag 7 maart 2012

Mijn eerste keer...

...dat ik aan marketing deed.

Marketing is, zoals je waarschijnlijk al weet, alles wat een bedrijf doet om de verkoop van een product te bevorderen.
De eerste keer dat ik dit deed weet ik nog als de dag van gisteren.

Het wordt winter en mama vertelt ons dat de paprika planten van ome Pieter weg moeten voor een nieuwe oogst. "Worden alle goede paprika's die er nu nog zijn dan zomaar weggegooid?" vraagt mijn oudste zus. "Ja, helaas wel." knikt mama. "Mogen wij die dan hebben?" vraag ik. "Nee, dat zijn er veel te veel, ik deel ze wel uit aan familie en vrienden, die willen ook paprika's." antwoord mama. "En wat als wij ze verkopen aan de weg?!" roept mijn andere zus. Mama denkt na, zo slecht is dat idee nog niet. "Ja dat vind ik wel goed, moet je even aan Pieter vragen."

Op een koude en herfstachtige zaterdag is het zo ver. Warm ingepakt en met een thermoskan met warme chocomelk zitten we (mijn zussen, mijn broertje en ik) achter ons zelfgemaakte 'winkeltje' voor ons huis, in een rustige tuinders straat. Een tafeltje met een paar stoeltjes, kisten met paprika's waar bordjes op zijn geplakt (7 voor 2 gulden), lege tasjes en een oud schatkistje waar onze centen in kunnen staan gereed. Het is zaterdag dus dat betekend dat er meer auto's en fietsers langskomen dan normaal vanwege de bekende bloemist in onze straat. Na een halfuur is het al meteen raak. Een bekende van een paar huizen verderop komt aanwandelen met haar kinderwagen. Ze vind het ontzettend leuk wat we doen en koopt gelijk 10 paprika's om in te vriezen. Al snel volgt een nieuwe klant. Een wat oudere dame was op weg naar de bloemist. Ze koopt 7 paprika's en geeft wat extra geld omdat het 'zo koud is'. Ons geluk kan niet op! We rennen naar papa die net in de tuin staat te werken en laten hem zien wat we al hebben. Al snel volgen meer klanten. Via via hebben ze gehoord dat ze op de Hazeldonk paprika's voor een goede prijs verkopen. We hebben er steeds meer lol in en veranderen wat prijzen. 2 + 1 gratis, 10 voor 2,50, een kist voor 15 gulden  , we bieden ranja aan, we zetten er muziek bij op, schilderen borden die we ophangen aan de bomen enkele meters voor ons huis. Oftewel, alles om meer klanten te trekken.
Het begint donker te worden, we ruimen alles op en mama bakt pannenkoeken. Tijdens het eten tellen we hoeveel we hebben verdient. 70 gulden is het resultaat! Ontzettend veel vinden we dat. Door elkaar roepen we wat we ervan aan kopen en wat voor bedankje Pieter krijgt. Een geslaagde dag was het zeker.

Paprika's verkopen langs de weg werd een traditie waar we ieder jaar naar uitkeken. Elk jaar maakte we nieuwe prijzen en bedachten we nieuwe acties. De eerste keer dat ik aan marketing deed weet ik nog als de dag van gisteren.

zaterdag 25 februari 2012

Mijn eerste keer...

Disney.

Nee, dit is geen verhaal over een klein meisje die moet huilen van geluk omdat ze naar Disney mag! Ik was namelijk een wat ouder en had er niet heel veel zin in.

Dat kinderen  het daar geweldig vinden snap ik, maar ik heb medelijden met de ouders. Uren wachten voor een attractie van 2 minuten, irritante liedjes die minstens 3 dagen in je hoofd blijven zitten, overal willen ze je knuffels en ballonnen aansmeren, de leukste attracties waren natuurlijk gesloten wegens werkzaamheden en als klapper op de vuurpijl probeerde Goofy grappig te doen en moest ik lachen voor de foto. Vanbinnen huilde ik..